[சென்னை, மார்ச் 4] – தமிழ் சினிமாவில் பெண்ணியம் என்றாலே பொதுவாகப் படித்த, நகரத்தில் வாழும், நவீனச் சிந்தனை கொண்ட இளம்பெண்கள் மட்டுமே அடையாளப்படுத்தப்பட்டு வந்தனர். ஆனால், சமீபகாலமாக வெளிவரும் திரைப்படங்கள், படிக்காத கிராமப்புற முதிய பெண்களை (Matriarchs) வலிமையான பெண்ணிய அடையாளங்களாக முன்னிறுத்தி வருவது கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.
இதற்கு முன்னதாக பாரதிராஜா, கே. பாலசந்தர் போன்ற இயக்குநர்கள் பெண்ணியம் சார்ந்த படங்களை எடுத்திருந்தாலும், சமீபத்திய ‘தாய் கிழவி’ மற்றும் ‘அங்கம்மாள்’ போன்ற படங்கள் இந்த பார்வையை முற்றிலும் மாற்றியுள்ளன. இந்தப் படங்களில் வரும் பாட்டி கதாபாத்திரங்கள் வெறும் ‘தியாகத்தின் உருவமாக’ காட்டப்படாமல், தங்களது உரிமைகளுக்காகப் போராடும் மற்றும் தன்னிச்சையாக முடிவெடுக்கும் ஆளுமைகளாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
தனித்துவமான கதாபாத்திரங்கள்:
தாய் கிழவி: அறிமுக இயக்குநர் சிவகுமார் முருகேசன் இயக்கத்தில், நடிகை ராதிகா சரத்குமார் ‘பவுனுத்தாயி’ என்ற கதாபாத்திரத்தில் மிரட்டியுள்ளார். கணவனை இழந்த பின்னரும், எவருக்கும் அஞ்சாமல் வட்டித் தொழில் செய்வது, தன் பிள்ளைகளின் அதிகாரத்தைத் தட்டிக் கேட்பது எனத் தனித்துவமான சுதந்திரத்தோடு அவர் உலாவருகிறார்.
அங்கம்மாள்: விபின் ராதாகிருஷ்ணன் இயக்கத்தில் கீதா கைலாசம் நடித்த ‘அங்கம்மாள்’ கதாபாத்திரம், முதிய வயதிலும் ஒரு பெண் தனது உடல் மற்றும் உடை சார்ந்த உரிமைகளில் எவ்வளவு உறுதியாக இருக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது. சட்டையை (Blouse) அணியச் சொல்லி வற்புறுத்தும் மகனின் ஆணாதிக்கப் போக்கை அவர் எதிர்கொள்ளும் விதம் நுணுக்கமானது.
பெண்ணியம் என்பது புத்தகங்கள் வழியாகப் பெறுவது மட்டுமல்ல, அது வாழ்வாதாரப் போராட்டங்கள் மற்றும் பிடிவாதமான நேர்மையிலிருந்தும் பிறக்கிறது என்பதை இக்கதாபாத்திரங்கள் உணர்த்துகின்றன. சமூகத்தின் கட்டுப்பாடுகளைக் கண்டு அஞ்சாமல், சமையலறையிலும் கிராமத்துத் தெருக்களிலும் தங்கள் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டும் இத்தகைய ‘முதிய பெண்’ கதாபாத்திரங்கள் தமிழ் சினிமாவின் புதிய மைல்கல்லாகப் பார்க்கப்படுகின்றன.
