தெலுங்குத் திரைப்படமான 'பெத்தி', தமிழ் சினிமாவின் சாதிய எதிர்ப்புத் திரைப்படங்களின் பாணியைப் பின்பற்ற முயன்றாலும், அதன் முற்போக்கான அரசியல் பார்வையை வெளிப்படுத்தத் தவறியுள்ளது என விமர்சனம் எழுந்துள்ளது. மாரி செல்வராஜ், பா. இரஞ்சித் போன்ற தமிழ் இயக்குநர்களின் 'கர்ணன்', 'சார்பட்டா பரம்பரை', 'லப்பர் பந்து' ஆகிய திரைப்படங்களின் அழகியல் மற்றும் கதைக் களத்தை இப்படம் கடன் வாங்கியிருந்தாலும், அதன் அடிப்படை அரசியலைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.
ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த நாயகன் தன் உரிமைகளுக்காகப் போராடுவதாக இத்திரைப்படம் சித்தரிக்கிறது. இருப்பினும், தமிழ் சினிமா சாதிய ஒடுக்குமுறையையும், பெண்ணடிமைத்தனத்தையும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய அமைப்புகளாகப் பார்க்கும் சித்தாந்தத் தெளிவைக் கொண்டுள்ள நிலையில், இயக்குநர் புச்சி பாபு இயக்கியுள்ள 'பெத்தி' திரைப்படம் அந்தத் தெளிவை இழந்துள்ளது. சாதிய ஒடுக்குமுறையை ஒரு பொதுவான ஏழை-பணக்காரர் பிரச்சினையாக மாற்றியமைத்து, அதன் தீவிரத்தை படம் குறைத்துள்ளது. இது, 'அசுரன்' படத்தின் தெலுங்கு மறுஆக்கமான 'நாரப்பா'வில் சாதிய அரசியல் நீர்த்துப்போகச் செய்யப்பட்டதை நினைவூட்டுகிறது.
மேலும், திரைப்படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள 'ஐட்டம்' பாடல்கள் மற்றும் பெண்களைக் கவர்ச்சியாகச் சித்தரிக்கும் காட்சிகள் குறித்தான விமர்சனங்களுக்குப் பதிலளித்த இயக்குநர் புச்சி பாபு, அனைத்துத் தரப்பு ரசிகர்களையும் திருப்திப்படுத்தவே இத்தகைய காட்சிகள் சேர்க்கப்பட்டதாகக் கூறியுள்ளார். ஆனால், ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தின் கண்ணியம் மற்றும் மனிதநேயத்தைப் பேசும் ஒரு படம், அதே சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஆண்களுக்கு பெண்களைப் போகப்பொருளாகக் காட்டும் காட்சிகள் தேவை என்று கருதுவது முரண்பாடாக உள்ளது. சாதிய ஒடுக்குமுறையை ஒரு நபர் செய்யும் தவறான செயல்களுக்குக் சாக்காகப் பயன்படுத்துவது போன்ற ஒரு தவறான செய்தியையும் இப்படம் கடத்துகிறது. தமிழ் சாதிய எதிர்ப்புச் சினிமாக்களின் வடிவத்தை மட்டும் நகலெடுத்து, அதன் பின்னுள்ள ஆழமான அரசியலைப் புரிந்து கொள்ளாததன் விளைவை இத்திரைப்படம் காட்டுகிறது.
